Όμορφη και παράξενη πατρίδα, σε χαιρετώ. Και σ’ ευχαριστώ. Όχι γιατί με πιάσανε οι ευγένειες. Αλλά, γιατί μ’ αφήνεις να σε μαθαίνω να σε καταλαβαίνω να σου θυμώνω να σε αποφεύγω να σ’ αγαπώ να μη σε θέλω... Μ’ αφήνεις το «ελεύθερο» -και κατά την κρίση μου.Επειδή, εσύ είσαι. Εσύ τα φτιάχνεις, εσύ... Περισσότερα
























