Η ανακοίνωση της Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων:

Ολοκληρώθηκε η Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση που καλούσε η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Ν. Ξάνθης, ο Σύλλογος Οικότροφων Φοιτητών Ξάνθης και το σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ. Από το βήμα της συγκέντρωσης χαιρετισμό απήυθυναν οι Σπύρος Ρηγόπουλος εκ μέρους του Συλλόγου Οικότροφων Φοιτητών και ο Δημήτρης Βαρελτζίδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ.

Στην κεντρική ομιλία, η γραμματέας του ΔΣ της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων, Γιώτα Ρόιδου, στην ομιλία της μεταξύ άλλων τόνισε: «…Έλληνες βιομήχανοι και εφοπλιστές, να σέρνουν τη χώρα μας στην εμπλοκή του πολέμου. Γιατί είναι οι ίδιοι, που μέσα στα αποκαΐδια κάνουν τις δικές τους μπίζνες, όπως στην μεταφορά του πανάκριβου LNG, στην ανοικοδόμηση της Γάζας, στην διέξοδο των δικών τους κεφαλαίων μέσα από τους διαδρόμους του εμπορίου και της ενέργειας που στην χάραξή τους αφήνουν πίσω τους χιλιάδες νεκρούς. Γι’ αυτό άλλωστε σήμερα, η κυβέρνηση με δική της ευθύνη όχι μόνο δεν κόβει κάθε δεσμό με τις βάσεις του θανάτου, αλλά συζητάει το πως θα γίνουν περισσότερες.

Βάσεις που μόνο ασφάλεια δεν φέρνει για εμάς, αλλά είναι και στόχος αντιποίνων όπως αποδείχθηκε πριν μερικούς μήνες. Γι’ αυτό και το σωματείο μας, θα συμμετέχει για ακόμα μια φορά στις 17 του Μάη στο αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό συλλαλητήριο στην Αλεξανδρούπολη. Για να είναι ένα λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών.  Για να μην γίνεται το Πετροχώρι, τόπος πρόβας πολέμου για τους ΝΑΤΟικούς.

Παλεύουμε τώρα για να μην σταλεί κανένας φαντάρος, κανένα μέλος των ενόπλων δυνάμεων στο εξωτερικό. Καμιά δουλειά δεν έχουν οι στρατευμένοι μας, τα παιδιά του λαού, να χύσουν το αίμα τους για ξένα συμφέροντα. Να γυρίσουν τώρα οι φρεγάτες, οι συστοιχίες Patriot, τα F16 και κάθε ελληνικό πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.»

Ενώ σε άλλο σημείο: «Παίρνουμε δύναμη από τα συγκλονιστικά φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944 που ήρθαν άξαφνα μετά από 82 χρόνια στο φως της δημοσιότητας δίνουν μια ξεχωριστή σημασία στον φετινό εορτασμό της Πρωτομαγιάς. Αυτοί οι 200 ήρωες του λαού μας όπως και χιλιάδες άλλοι που έδωσαν τη ζωή τους ήταν απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Ανάμεσά τους υπήρχαν σιδεράδες, αρτεργάτες, λογιστές, οικοδόμοι, αγρότες. Η στάση αυτή οφείλεται στην πίστη τους πως ο αγώνας που έδωσαν ήταν δίκαιος. Πηγάζει από τη σιγουριά ότι η θυσία τους δεν θα είναι μάταιη γιατί στα χνάρια τους θα βαδίσουν χιλιάδες άλλοι αγωνιστές. 

Με τους αγώνες μας, μπορούμε να τους ανατρέψουμε! Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να αλλάξει ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να σπάσουμε τα δεσμά της εκμετάλλευσης. Να τραβήξουμε το δικό μας δρόμο ανάπτυξης, που θα έχει ως μοναδικό κίνητρο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, που στο επίκεντρο θα βρίσκεται ο άνθρωπος, οι παραγωγοί του πλούτου! Αυτό φοβούνται, αυτό τρέμουν! Να κάνουμε το φόβο τους, πράξη!

Γιατί σήμερα κόντρα στη δική τους ανάπτυξη που θέλει να εντείνεται η εκμετάλλευση με δουλειά μέρα-νύχτα, μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Με 7ωρο-5νθήμερο-35ωρο. Με δωρεάν και Δημόσια Υγεία και Παιδεία, με δικαιώματα στην αναψυχή και τον Πολιτισμό.»

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πορεία στους δρόμους της πόλης, κάνοντας στάση έξω από την έδρα του Δ' Σώματος Στρατού, όπου καταδικάστηκε η εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σχέδια.

Η πορεία κατέληξε στο μνημείο προς τιμή των καπνεργατών που χάσανε τη ζωή τους την «Ματωμένη Τετάρτη» του 1928, όπου τηρήθηκε ενός λεπτού σιγής και έγινε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο.Αρχή φόρμαςΤέλος φόρμας

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Γυναικών Ξάνθης:

Ο Σύλλογος Γυναικών Ξάνθης (μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας) στηρίζει τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Ειδικού Σχολείου Ξάνθης σχετικά με τα πολύ σοβαρά ζητήματα που έχουν προκύψει.

Η αδυναμία από μέρους του κράτους μεταφοράς στο σχολείο παιδιού με αναπηρία παραβιάζει το δικαίωμά του στην εκπαίδευση και φορτώνει το πρόβλημα στις πλάτες της οικογένειας.

Την ίδια στιγμή, τα προβλήματα δεν περιορίζονται μόνο στη μεταφορά. Για αρκετά χρόνια παραμένουν άλυτα σοβαρά κτιριακά ζητήματα του σχολείου, που επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η διαχρονική αυτή αδιαφορία αποδεικνύει ότι οι ανάγκες των παιδιών με αναπηρία αντιμετωπίζονται ως κόστος και όχι ως προτεραιότητα.

Σήμερα, στον 21ο αιώνα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις τα σχολεία να λειτουργούν πλήρως επανδρωμένα και να παρέχουν υψηλού επιπέδου μόρφωση στα παιδιά μας. Αντί αυτού, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ελλείψεις σε βασικές υποδομές και υπηρεσίες, που οδηγούν ακόμη και στον αποκλεισμό παιδιών από τη σχολική διαδικασία.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Να εξασφαλιστεί άμεσα η ασφαλής και δωρεάν μεταφορά  του μαθητή με ευθύνη του κράτους
• Να δοθεί άμεση λύση στα κτιριακά προβλήματα του σχολείου, με ευθύνη των αρμόδιων αρχών
• Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για σύγχρονες, ασφαλείς και κατάλληλες σχολικές υποδομές
• Να δοθούν ουσιαστικές λύσεις χωρίς καθυστερήσεις και μετακύλιση ευθυνών

Η εκπαίδευση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο. Εμείς οι γυναίκες, μητέρες, εργαζόμενες δεν θα δεχτούμε να στερείται κανένα παιδί τη μόρφωση που δικαιούται. Όλοι μαζί γυναίκες, εκπαιδευτικοί , γονείς και μαθητές στο δρόμο του αγώνα για το σχολείο που έχουν ανάγκη τα παιδιά μας.

Η  ομιλία του  μέλους του Δ.Σ. της  «Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας» Χαράλαμπου Ευστρατίου:

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

1η Μαΐου 1886 – 1η Μαΐου 2026. 140 χρόνια μετά τα γεγονότα στο Σικάγο, η Πρωτομαγιά δεν αποτελεί απλώς μια επέτειο, είναι μια διαρκής υπενθύμιση ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν χαρίστηκαν. Κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες, συγκρούσεις και θυσίες.

Σήμερα, έχουμε την ευθύνη όχι μόνο να τα διαφυλάξουμε, να τα υπερασπιστούμε αλλά και να τα προστατεύσουμε από όσους επιχειρούν να τα υπονομεύσουν, αλλοιώνοντας την ίδια την έννοια της εκπροσώπησης.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή, μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων απαιτήσεων, εντατικοποίησης της εργασίας και διαρκούς πίεσης για «αποδοτικότητα», την ίδια στιγμή που το κόστος ζωής εκτοξεύεται και οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι. Οι αντοχές μας εξαντλούνται.

Η ανάπτυξη δεν είναι επικοινωνιακό αφήγημα. Είναι ουσιαστική προϋπόθεση για αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Και σε καμία περίπτωση δεν υπηρετείται ούτε από έναν συνδικαλισμό βιτρίνας ούτε από μηχανισμούς που λειτουργούν ως προεκτάσεις κομμάτων.

Διεκδικούμε:
• πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις αποδοχών, όχι λογιστικές αυταπάτες,

• ένα δίκαιο και διαφανές μισθολόγιο χωρίς εξαιρέσεις,

• την αποκατάσταση της αξιοκρατίας, που σήμερα υπονομεύεται από σκοπιμότητες,

• ουσιαστική βελτίωση των συνθηκών εργασίας, όχι επικοινωνιακές εξαγγελίες,

• ισχυρές και λειτουργικές δημόσιες υπηρεσίες,

• σοβαρή και αποτελεσματική αξιοποίηση της τεχνολογίας, όχι πρόχειρα «ψηφιακά έργα βιτρίνας»,

• πολιτικές που ενισχύουν πραγματικά την αγοραστική δύναμη, η οποία έχει καταρρεύσει,

• υπεύθυνη και διαφανή διαχείριση των δημόσιων οικονομικών.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα ευθύνης. Και αυτή η ευθύνη δεν μπορεί να συμβιβαστεί με έναν συνδικαλισμό που έχει μετατραπεί σε κομματικό παραμάγαζο.

Όταν αποκλείεις σωματεία, φιμώνεις συναδέλφους και εργαλειοποιείς διαδικασίες για να ελέγχεις αποτελέσματα, δεν υπηρετείς τον συνδικαλισμό, υπηρετείς τη χειραγώγηση.

Όταν αγνοείς αποφάσεις, παραβιάζεις πρακτικά και περιφρονείς τη βούληση της πλειοψηφίας, δεν υπερασπίζεσαι τη δημοκρατία, την απαξιώνεις.

Όταν επιχειρείς να κατασκευάσεις «εκπροσώπους» εκτός θεσμικών διαδικασιών και χωρίς καταγραφή στα πρακτικά της εφορευτικής επιτροπής, δεν πρόκειται για λάθος. Πρόκειται για συνειδητή θεσμική εκτροπή.

Ας ειπωθεί καθαρά ότι για συγκεκριμένους συναδέλφους ο συνδικαλισμός έχει πάψει να αποτελεί εργαλείο διεκδίκησης. Έχει μετατραπεί σε μηχανισμό ελέγχου, εσωκομματικής πειθαρχίας, διατήρησης επιρροής και κομματικής προβολής.

Άλλωστε, σήμερα οι ίδιοι δεν βρίσκονται μαζί μας εδώ, στο μνημείο του καπνεργάτη, αλλά σε ξεχωριστή κομματική συγκέντρωση, μακριά από την επίσημη συγκέντρωση των εργαζομένων του Εργατικού Κέντρου.

Και το τίμημα αυτής της στάσης το πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Στασιμότητα, αποδυνάμωση των σωματείων, απουσία ουσιαστικών λύσεων και πλήρης απαξίωση της εκπροσώπησης.

• Καμία πρόοδος.

• Καμία αξιοπιστία.

• Καμία εμπιστοσύνη.

Όσοι οδήγησαν στην αδρανοποίηση του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στην Ξάνθη οφείλουν ξεκάθαρες απαντήσεις και έχουν ευθύνες. Όχι επικοινωνιακές υπεκφυγές, αλλά ξεκάθαρη λογοδοσία απέναντι στους εργαζόμενους που αποκλείστηκαν και απαξιώθηκαν.

Όσοι αγνόησαν δικαστικές αποφάσεις, θεσμικά πρακτικά και τη ρητή βούληση της πλειοψηφίας, δεν μπορούν να εμφανίζονται ως υπερασπιστές της δημοκρατίας. Τη δημοκρατία οφείλεις να τη σέβεσαι στην πράξη, δεν την επικαλείσαι κατά το δοκούν.

Και όσοι επιχειρούν, με αυθαίρετες διαδικασίες, να ακυρώσουν εκλογές και να «κατασκευάσουν» αντιπροσώπους, δεν πλήττουν απλώς τη νομιμότητα, διαλύουν τον ίδιο τον πυρήνα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης.

Αυτό δεν είναι συνδικαλισμός. Είναι θεσμική και συνδικαλιστική εκτροπή σε πλήρη εξέλιξη.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η εποχή του εκφοβισμού έχει τελειώσει.

Η Πρωτομαγιά μάς θυμίζει ότι οι αγώνες απαιτούν καθαρές γραμμές, ξεκάθαρες θέσεις και σύγκρουση με καθετί που υπονομεύει τους εργαζόμενους, ακόμη κι αν αυτό βρίσκεται μέσα στους ίδιους τους θεσμούς εκπροσώπησης.

Ή με τους εργαζόμενους ή με τους Κομματικούς μηχανισμούς.
Ενδιάμεσες στάσεις δεν υπάρχουν.

Σύνταξη - Επιμέλεια: Τηλέμαχος Αρναούτογλου