“Δε Θυμόμουν Πως Είναι Ν’ Αγαπώ” - Ο Μανώλης Μητσιάς συνεργάζεται με τον γιο του.

Τι συμβαίνει όταν είσαι ο γιος ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ερμηνευτές και από μικρό παιδί συναναστρέφεσαι με όλα τα «μεγαθήρια» της ελληνικής μουσικής;

Ο Μίλτος Μητσιάς έγραψε μια μελωδία ένα πρωϊνό όταν ήταν μόλις 12 ετών και με αγωνία περίμενε να το παρουσιάσει στον πατέρα του σαν θα ξυπνούσε. «Δε θυμόμουν πως είναι ν’ αγαπώ» ήταν το τραγούδι που μόλις είχε γεννηθεί. 

Πολλά χρόνια αργότερα, έχοντας διαγράψει τη δική του προσωπική πορεία σαν επαγγελματίας έξω από τον χώρο της μουσικής, ήρθε η ώρα να μας συστήσει τον «άλλο του εαυτό», αυτόν του μουσικού. Με σπουδές πιάνου στο Ωδείο Αθηνών αλλά κυρίως με τη βιωμένη εμπειρία να μεγαλώνεις ανάμεσα στους καλύτερους της ελληνικής μουσικής ο Μϊλτος Μητσιάς μας γνωρίζει την άλλη πτυχή της ταυτότητας του. 

Συνδυάζοντας την οδοντιατρική και την σύνθεση, μας παρουσιάζει το τραγούδι του «Δε θυμόμουν πως είναι ν’ αγαπώ» σε στίχους της Ιωάννας Κολλινιάτη, το οποίο ερμηνεύει μοναδικά όπως πάντα, ο σπουδαίος Μανώλης Μητσιάς.

Όχι με την ιδιότητα του πατέρα, αλλά με την ιδιότητα του τεράστιου ερμηνευτή που έχουμε αγαπήσει και συνεχίζουμε να αγαπάμε.

Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού γυρίστηκε στη Σύρο.

Ακούστε το σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες: https://orcd.co/dethimomounposeinainagapo

ΔΕ ΘΥΜΟΜΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΓΑΠΩ
 

Μια  νύχτα με φεγγάρι

γλυκιά και ζεστή

αύρα απλώθηκες παντού θαλασσινή

Κι απ’ το γκρίζο βυθό μου

με τραβάς πάνω αργά

φωτισμένο είμαι καράβι στ' ανοιχτά
 

ΡΕΦΡΑΙΝ

Είσαι η πέτρα στην λίμνη

που ταράζει το νερό

Δε θυμόμουν πως είναι ν’ αγαπώ

Εισ΄ η αλμύρα στα χείλη

που πεθαίνω να γευτώ

δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ
 

Κι αν μείνεις μόνο λίγο

κι αν δεν σε ξαναδώ

μεσοπέλαγα αιώνια θα γυρνώ

Που σε αγάπησα, φτάνει

κι ό,τι πήρα, μου αρκεί

Τόξο ουράνιο θα 'σαι πάντα στην βροχή
 

ΡΕΦΡΑΙΝ

Είσαι η πέτρα στην λίμνη

που ταράζει το νερό

Δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ

Εισ΄ η αλμύρα στα χείλη

που πεθαίνω να γευτώ

δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επιμέλεια: Δέσποινα Κουγιουμτζόγλου

Καλλιτεχνικά
Κοινωνικά