Στίχοι:
Τρέχω όλη μέρα να προλάβω μου έφυγε η ψυχή,
πέφτω πτώμα
ξυπνάω το πρωί
με μια γεύση πικρή στο στόμα
Ήθελα να κρατούσε η μαύρη Παρασκευή για λίγο ακόμα…
αναρωτιέμαι γιατί, κάτι μου λείπει μα τι; αφού τα έχω όλα…
ζω στον παράδεισο,
ζω στην Ριβιέρα
είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα
χρυσές δουλειές, κέρδη τεράστια,
καλώς ήρθες ανάπτυξη στα νότια προάστια!
Οι εργολάβοι δίνουν τα χέρια
και πύργους υψώνουνε μέχρι τα αστέρια
Μα εγώ δεν θα λυπηθώ δεν θα πω τι κρίμα
αν μια μέρα όλα αυτά τα πάρει το κύμα
Δεν θέλουμε κανόνες στην αγορά και εμπόδια
άλλωστε ζούμε μόνο μια φορά
ας σπάσουμε τα όρια
Ας ανέβουμε λίγα μέτρα πιο ψηλά υπάρχουν περιθώρια
Ας φτάσουμε επιτέλους στην δόξα κοντά
για μια στιγμή αιώνια…
ζούμε στον παράδεισο
στην Ριβιέρα
είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα
Της σόουμπιζ θα δεις εδώ όλα τα αστέρια
Εκπέμπουν λάμψη θετική ενέργεια
Οι αθλητές ιδρώνουν στο πάρκο
οι νικητές ανεβαίνουν στο βάθρο
δεν ξέρω αν θα λυπηθώ, αν θα πω τι κρίμα
μια μέρα αν όλους μαζί μας πάρει το κύμα
Όλα όπως τα ‘θελα τελικά τα κατάφερα σπουδαία
Έκλεισα πρώτη θέση σε ένα ρετιρέ με θέα
ζωή χαρισάμενη με το κοντρόλ στο χέρι
Μοιάζει με ευλογία η καταστροφή ποιος νοιάζεται, ποιος ξέρει…
Κι εγώ παίρνω τους δρόμους στα νότια προάστια
με μια απογοήτευση τεράστια
Τα βλέπω όλα άδεια
τα βλέπω όλα μάταια
Τα μάτια τους σβησμένα ,τις καρδιές κομμάτια
Τους βλέπω να χτίζουν παλάτια στην άμμο,
να σκοτώνουν για έναν όροφο πιο πάνω
Την τέλεια καταιγίδα βλέπω να πλησιάζει,
ένα μαύρο σύννεφο να μας σκεπάζει…
Βλέπω δέντρα και σπίτια ξεριζωμένα
Κι εγώ να οδηγώ ανάποδα στο ρεύμα
που με παίρνει μαζί του και με πηγαίνει,
στους εφιάλτες μου βλέπω το νερό να ανεβαίνει
Νιώθω τον χρόνο να τρέχει με σπασμένα φρένα
Θε μου κάτι δεν πάει καλά με μένα
δεν ξέρω αν θα λυπηθώ, αν θα πω τι κρίμα,
μια μέρα αν όλους μαζί μας πάρει το κύμα…
Επιμέλεια: Δέσποινα Κουγιουμτζόγλου





