Ο Κύριος πρόκειται να επιλέξει τους στενούς συνεργάτες Του για το τεράστιο έργο της αλλαγής, της μεταμορφώσεως και ανακαινίσεως του κόσμου. Δεν απευθύνεται όμως γι’ αυτή την εκλογή στα Ιεροσόλυμα, στους κύκλους των πλουσίων, των πολιτικά ισχυρών, των εντυπωσιακά ευσεβών, αλλά τους αναζητεί μέσα σ’ ένα περιβάλλον απλό, «παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας».

 «Ήσαν αλιείς», ψαράδες που πάλευαν με τα δίκτυα τους. Στην εργασία τους τους συναντά και τους προσκαλεί.

 Και οι τέσσερεις πρώτοι μαθητές, που κάλεσε ο Χριστός στη λίμνη της Γαλιλαίας, ανταποκρίθηκαν αμέσως: «οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». Ενθουσιώδεις και τολμηροί. Καταλαβαίνουν πολλά και διαισθάνονται περισσότερα πίσω από τα λίγα λόγια του Χριστού. Αναγνωρίζουν τον ηγέτη, τον εμπιστεύονται και τον ακολουθούν.

«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων». Ο Χριστός χρησιμοποιεί στην ριζικά νέα Του κλήση την λέξη «αλιείς», διότι από την προηγούμενη απασχόλησή τους θα πρέπει να αξιοποιηθή η πείρα και το ήθος του αλιέως. Ο καλός ψαράς διαθέτει υπομονή και επιμονή. Ξέρει να περιμένει. Δεν αδημονεί για γρήγορα αποτελέσματα. Δεν απογοητεύεται από την αποτυχία της μιας η της άλλης προσπάθειάς του, ξαναδοκιμάζει.

Έχει την αίσθηση της καταλληλότητας του χρόνου. Δεν είναι όλες οι ώρες το ίδιο κατάλληλες για ψάρεμα. Είναι σημαντικό για όποιον ευαγγελίζεται το λόγο του Θεού για όποιον προσεγγίζει ανθρώπους να διακρίνει σωστά, πότε πρέπει να μιλά, πότε να ενεργεί και πότε να σιωπά.

Όσο για τον τρόπο προσέγγισης, ο αλιεύς των ψυχών ξέρει ότι πρέπει να κρατά τον εαυτό του όσο γίνεται εθέατο. Αποφεύγει να προβάλλει στους ανθρώπους τον εαυτό του, αλλά τον Θεό.